Men kan beter niet geboren worden: want eens geboren, moet men dansen, meedansen, steeds sneller... tot men niet meer kan.
En dan volgt applaus... of niet..
Maar het kan je niks meer schelen want het doek valt.

LEES MEER OVER    

Ik werd geboren in de materniteit van het O.-L-Vrouw-Hospitaal, Budastraat te Kortrijk - nu deel van de campus 'Groeninge' - op een woensdag, 21 mei 1952, volgens mijn geboorteakte om 7u10 's morgens. Ik ben dus van sterrenbeeld op 't randje gemini (tweeling), met toch veel kenmerken van taurus (stier). Het was een regenachtige dag... Wie de dagen/weken erna aan mijn wieg heeft gestaan, weet ik niet, maar er moet alleszins één iemand bij zijn geweest, met boze intenties - die moet een vloek hebben uitgesproken... en die heb ik mijn leven lang meegezeuld !!...

Mijn kindertijd in Deerlijk Van mijn eerste levensjaren herinner ik me alleen enkele fragmenten, zoals dat ik mee inwoonde bij mijn grootouders, de grote hond Bobbie (een Mechelse herder) die me trouw gezelschap hield,de momenten dat ik samen met mijn ouders, grootouders en kennissen(?) aan de overzijde van de Pontstraat de in aanbouw zijnde woning (het latere ouderlijk huis) ging bekijken…	Mijn éérste foto: 'Kuifje' in de kinderwagen.	Bij moeder op de arm met naast ons Bobbie	Bobbie, mijn trouwe bewaker

Een meisje? Toch niet - maar goedlachs...

...én ...met krullen,...

wel (meestal) lief voor zusje Linda.

In de aller-modernste auto van toen maar...

...soms ook en op de 3-wieler.

Kleuteronderwijs bij juffrouw Georgette en zuster Eufrasie
Ik liep blijkbaar pas school vanaf de tweede kleuterklas, want over zuster Regina, die de eerste ‘bewaarklas’ openhield, daarvan weet ik niets (meer) - ik was een ‘moederskindje’, ik bleef liefst thuis 'dicht bij moeders rok' en voelde me angstig en verlaten elders. Het was een buurmeisje (van 'mijn einde van de Pontstraat'), Magda Van Ooteghem, die me ’s morgens aan de hand meenam naar school. Ik weet nog dat ik ‘soepgeld’ meekreeg om tijdens de ‘speeltijd’ ’s morgens een kom soep te kopen bij de (strenge!) ‘soep’zuster ("potje breken is potje betalen"). Mijn zusje, die harder (en 'stouter') was dan ik, belandde in de eerste klas bij zuster Godelieve, die beduidend strenger was dan zuster Regina
Juffrouw Georgette van de 2^de kleuterklas was een goeie en graag geziene juf, in tegenstelling tot juffrouw Yvette (haar collega uit de andere tweede kleuterklas, die iets minder populair was, en die mijn zus’je’ Linda trof).
Hét jaar dat ik graag school liep was echter het jaar bij zuster Eufrasie. Ze had het blijkbaar voor mij, want ik kreeg bevoorrechte klusjes, zoals het wekelijkse samen met haar verschonen van de vogelvolière, het onderhoud van de zandbak-in-de-klas, enz. Zij leerde haar kleuters ook de eerste beginselen van rekenen, lezen en schrijven, zodat we niet onbeslagen overgingen naar het eerste leerjaar. Een non aan wie ik zeer warme herinneringen bewaar - ik zie ze nog zo voor mij…

	Wat een belevenis!! Op een heuse dromedaris...eh, pardon, kameel.

Mijn verdere kinderjaren

Het lager onderwijs
In het eerste ‘studiejaar’ kwam ik bij meester Georges Baert terecht, want omdat ik blijkbaar bij de ‘slim’sten was, leek dat voor moeder dé aangewezen meester om rap te leren – in tegenstelling tot meester ‘Gezelle’ (in casu Georges Degezelle), die als nogal zacht en week stond aangeschreven en waarbij ‘de minder slimme’ leerlingen werden ingedeeld. Dat was trouwens een bewuste politiek toen in de Gemeentelijke Jongensschool. De ‘slimmere’ leerlingen werden in een klas bijeengezet, de ‘tragere’ in een andere klas. Concentratieklassen’-avant-la-lettre’ als het ware…

Meester Walter Baert 1ste leerjaar

Meester Noël Secember 2de leerjaar

Meester Ignace Vandenbreede 3de leerjaar

Meester Pol Nys 4de leerjaar

Meester Van Hauwaert

Meester Robert Cappon

Handtekening vervalst !
Het eerste en gelukkig niet enige kattenkwaad uit mijn kinderjaren. Omdat ik van in de kleuterklas blijk had gegeven niet van de domste te zijn, waren ieders verwachtingen hooggespannen en de eerste punten uit het lager bevestigden dat: meestal 9 of 10 op 10 op de wekelijkse rapporten… Maar die ene keer was het tegengevallen: slechts een 7(!), met als gevolg een uitbrander van de directeur toen hij op zaterdag de puntenboeken kwam uitdelen. Natuurlijk ook dat ik met een ei in de broek huiswaarts trok. Naar wekelijkse gewoonte moest het rapport ondertekend worden door één van de ouders, hetgeen er bij mij op neer kwam dat moeder dat deed. Hoe dan ook, dié keer bootste ik haar handtekening na en dat bleef, verwonderlijk genoeg, onopgemerkt zowel voor mijn ouders als voor meester Baert. Stomweg verklapte ikzelf, later dat schooljaar, wat ik had uitgehaald – eigenlijk toch wel een beetje trots op wat ik had ‘gekund’ – ik heb het mij beklaagd, want stante pede moest ik met moeder mee terug naar school, voor de meester én de directeur mijn snode daad nog eens opbiechten en… wat ik toen als straf kreeg opgelegd, dubbel maken vanwege moeder. En dit is het tarief dat ze ook zou hanteren tijdens mijn hele verdere school’carrière’…
In het tweede leerjaar zat ik bij meester Noël Secember, en hij was het die mij (en vele anderen van zijn leerlingen) pousseerde om mee te doen in zijn zangkoor, ‘het Mezennestje’. Een aantal keren per week bleef ik na het einde van de schooluren dus met andere leerlingen na om een paar uur te oefenen in de zangkunst en liedjes in te studeren. Dat resulteerde in openbare optredens tijdens kerkelijke plechtigheden (zoals met Kerstmis bvb.), burgerlijke (begrafenissen), en eigen optredens op schoolfeesten…

Lid van het ‘Knapenkoor’ "Het Mezennestje"

Meester Secember had binnen de gemeenteschool een ‘knapenkoor’ gesticht. Hij lijfde dan ook ieder van zijn leerlingen, die een beetje kon zingen, in. Wekelijks was er eenmaal ’s avonds voor de koorleden zangoefening en repetitie. We hadden met het koor onze vaste optredens, zoals de hoogmis op kerstdag, het optreden t.g.v. de jaarlijkse grote proclamatie, optredens op eerste en plechtige communiemissen, op de begrafenissen van de gemeentelijke notabelen. Daarnaast was er één keer per jaar een optreden met een lichter repertoire in de parochiezaal, waarbij zowat iedereen uit de gemeente kwam luisteren.

Met uiterst links schooldirecteur Georges Dejaegher en rechts de koorleider meester Noël Secember

In het derde leerjaar kwam ik onder de hoede van meester Ignaçe (Vandenbreede), een buur trouwens want hij woonde ook in de Pontstraat amper vier huizen van bij ons weg. Hij was 'berucht', want te pas en te onpas gooide hij met ‘zijn regel’(die van metaal was) en deelde hij lijfstraffen uit…Als oplettende en vlijtige leerling had ik daar echter geen last van – maar ik was wel bang van die man. Hij moedigde ons ook aan om postzegels te verzamelen – zelf was hij ook een verwoede filatelist -. Velen onder ons begonnen er dan ook mee – ik herinner me Antoon Speleers, Marc Vandenbulcke, Patrick Tjoen, en…ikzelf. We werden verzamelaars, kwamen regelmatig bijeen om ‘dubbele’ uit te wisselen en plakten nauwlettend onze nieuwe aanwinsten in…dikke schriften. Ik verzamelde trouwens nog veel meer: munten, de etiketten van luciferdoosjes, allerhande chromo’s (in die tijd nog te krijgen bij chocolade), prentjes van wielrenners, voetballers, enz.

In het vierde leerjaar zat ik bij meester Pol Nys, waarvan ik me herinner dat mijn eerste twee schooldagen tegenvielen: ze eindigden met straf – ik had ‘gebabbeld’ wanneer het niet mocht (en toen mocht dat eigenlijk nooit tijdens de lessen...). Mijn gestrenge moeder verdubbelde prompt de straf (zie hoger) – ik moest de ‘bewijzen’ meedoen en tonen aan de meester.

De uitstapjes naar zee en Tiegem en Dadizele…

Met broers en zus een dag aan zee, te Heist, de geliefkoosde badplaats van mijn ouders
in het St.Arnolduspark te Tiegem	of het Dadipark in Dadizele	Tijdens het jaarlijks verlof van vader in augustus naar de Rode, de Zwarte of Kemmelberg		In het open stedelijk zwembad te Kortrijk

Vroege puberteit

Een schuchtere snorgroei
op mijn plechtige communie

Kennismaking met Frank Ravelingien en verdere vriendschap met hem…

Omdat ik beschouwd werd als één der slimsten van de klas, vroeg meester Nys me om tijdens de ‘vrije kwartiertjes’ ’s morgens en ’s namiddags, in plaats van te gaan spelen, in de klas te blijven en Frank R., een leerling die wegens zijn zwakke gezondheid – hij was een groot deel van het schooljaar afwezig vanwege zijn astma – erg achterop was in alle vakken, een beetje te helpen met zijn huiswerk en hem ook als het kon ‘les te geven’.
Ik deed dit met de nodige trots en stilaan ontwikkelde zich een vriendschap tussen Frank, die 4 à 5 jaar ouder was maar dus omwille van zijn ziekte al een aantal keer niet was overgegaan naar een hogere klas.

Uit dankbaarheid omdat iemand zich over hun ‘jongste’ ontfermde en hij zo toch, voor het eerst in zijn leven een kameraad had, nodigden de ouders van Frank me uit om de woensdagnamiddag bij hen thuis te komen spelen. En…dat werd een wekelijkse gewoonte, en Frank kwam ook regelmatig bij mij thuis, maakte zo kennis met mijn broers en we speelden geanimeerd samen, en dit zou blijven duren tot ik 13-14 jaar was.
Later, toen ik begon uit te gaan op zaterdag en zondag, zou Frank, die al een tijdje auto kon rijden, samen met mij en nog een paar anderen (Guido Verplancke en Franks neef Paul Verlinde) wekelijks per auto met ons naar bals (toen T-Dansants genoemd) trekken… Hij dronk nooit alcohol (behalve die ene enkele keer, en er waren gevolgen aan…) en was dus een BOB-avant-la-lettre.

Vijfde leerjaar: meester Vanhauwaert, de verteller
Een jaar waaraan ik erg goede herinneringen bewaar: meester Vanhauwaert, één der oudere onderwijzers, maakte er een wekelijkse gewoonte van het laatste lesuur ’s vrijdags te besteden aan ‘vertellen’. Iedere keer opnieuw wist hij iedereen zo te fascineren met één of ander verhaal, dat men een muis kon horen lopen. Dat uur was zó voorbij. Hij overleed amper een paar jaar later, vrij jong nog, aan een hersenbloeding(?)...

Zesde leerjaar: meester Cappon
Een meester naar mijn hart, die mee bepalend zou zijn voor mijn verder leven. Een fervent en overtuigd katholiek, met een grote liefde voor zijn (overleden) moedertje, een overtuigd Vlaming ook (met een grote bewondering voor de Vlaamse dichters, zoals Guido Gezelle, Hugo Verriest, René De Clercq, Albrecht Rodenbach).
Hij was het die er mijn ouders (in casu mijn moeder) van overtuigde dat ik humaniora moést doen en geen technisch onderwijs om een vak (dé wens van mijn vader, van zijn zoon ook een timmerman maken) te leren. Meester Robert Cappon zorgde er persoonlijk voor, dat ik ingeschreven geraakte in het St.-Jozefinstituut, en niet, naar het voorbeeld van de zoon van mijn moeders nicht, naar het Damiaancollege ging, zoals moeder in gedachten had gehad.
Later zou ik goed bevriend geraken met de zoon van meester Cappon, Rik, een uiterst intelligente jongen, die een 3-tal jaren hoger zat. Met hem voerde ik, tijdens de dagelijkse heen- en terugreis naar/van school, lange en soms erg diepzinnige, maar alleszins vooruitstrevende gesprekken over de meest diverse (levens)vraagstukken. Rik maakte me ook wegwijs in de muziek van de 60-ies: Robert Gogoi, Adamo, the Beatles, the Rolling Stones…
Vele jaren later zou meester Cappon, toen er sprake van was dat hij Georges Dejaeghere zou mogen opvolgen als schooldirecteur, er door een paar leerlingen – op aanstichten van één of meerdere medeonderwijzers, die ook die functie ambieerden – van beschuldigd worden, ontuchtige handelingen met hen te hebben gesteld. Een gerechtelijk onderzoek volgde, hij werd een tijdlang in hechtenis gehouden, en het is mij niet duidelijk of hij al dan niet schuldig is bevonden. Hoe dan ook, weg was zijn kans op het directeurschap… Toen hij slechts een korte tijd terug vrij thuis was, kreeg hij een hartinfarct en overleed…. Triest einde voor een toch goed man...

Ter gelegenheid van mijn overstap naar het middelbaar kreeg ik een volwassenenfiets: het moest en zou de chique-ste en duurste zijn die er op dat ogenblik in Deerlijk - een gemeente-met-heuse-dorpsmentaliteit nog, met 1 (één!) fietsenhandelaar-hersteller, 'Pijperke'(Depypere) - te krijgen was... Een geschenk van mijn grootouders (niet het eerste en alleszins niet het laatste...)

klik voor beelden van toen die in mijn herinnering voortleven...

Mijn jeugd - Schoollopen naar Kortrijk - Mijn middelbaar onderwijs bij de Broeders van de Christelijke Scholen in het St.-Jozefinstituut, Plein, Kortrijk

Mijn klas in 1968 - de 4de Moderne A van Mr. Jonckheere

- 6^de Moderne: Etienne Van Coppenolle: Een lieve en zachte maar wilskrachtige man. Eerste week: goed rapport (45/50). De tweede week: rapport was erge teleurstelling (35/50): heel traag naar huis, na uitbrander door de directeur. De lessen Nederlands kreeg ik van 'Petatje' (leraar uit Vichte). - 5^de Moderne: Mr Van Marcke. Een gedreven leraar en (fanatiek) gelovig  – zou na het schooljaar 1965-‘66 dan ook een religieuze worden; althans, zo heeft hij het ons verteld in één van zijn lessen… recent vernam ik echter dat hij toen voor een groot en welbekend bedrijf uit het Kortrijkse is gaan werken en het voor bekeken hield in het onderwijs. - 4^de Moderne: Mr Joncheere, een oudere en rustige, bezadigde man - de lessen godsdienst werden gegeven door Broeder Pol, vermaard om zijn 'seksuele voorlichting' - alles daaromtrent had te maken met "den...eh...dinge". We staken er dus niks bij op.. Op de foto hiernaast, de medeleerlingen, die ik me nog bij naam herinner, v.l.n.r.: 1^ste rij: Ronny Dewinter, Hubert Delanghe (uit Desselgem), Deprez, ?, Reynaert, Callens (uit Vichte), Stragier (zoon van de boekhouder van de school), Kareltje Naessens (dorpsgenoot), IKKE, Dufraimont (uit Marke), 2^de rij: Josson, Van De Sompel (uit Desselgem), Hubert Nuyttens (dé voetballer van Kuurne), Patrick Debels (Kortrijkzaan), Ostyn (Harelbeke), Patrick Van De Casteele (primus, uit Hulste), Erwin De Bosschere ('het meisje'), Victor, Depuydt, Derycke (Otegem), Joncheere (onze titularis) 3^de rij: Luyckx, Van Lerberghe, Dejonghe, Dumolein (uit Marke), Deman?, ?, Marc Vandendriessche (uit Ingooigem), Daeveloose, Vanassche, Herman Bijttebier (Vichte).

- 3^de Wetenschappelijke B: Mr Favere - het jaar, dat ik voor het eerst met meer genoegen dan plichtsbesef plezier school liep. Mijn interesse voor wetenschappen was gewekt. Ik was zeer goed in alle vakken, behalve in ... turnen. - 2^de Wetenschappelijke B: Broeder Guido - Een gedreven broeder – de biologieklas op zaterdagnamiddag (met natuuruitstappen, o.a. naar de Kluisberg (paddenstoelen verzamelen)...Tegen het einde van dat schooljaar konden we op 5-daagse reis naar... Londen - met de ferry, toen nog een 6-uren-durende overtocht. Ik rookte op de boot mijn eerste sigaret, meegesleurd daarin door de haantjes-de voorste van onze groep (Jan Vanhee, Johny Tytgat en...Rikke Vanwallegem); met Rikke en Jan trokken we in Londen, op onze 'vrije' momenten, 'op jacht' (naar vrouwelijk schoon...wel te verstaan, en dat was in Londen overdadig aanwezig, hoor) - niet zonder succes, want we maakten er (op erg vluchtige manier) kennis met Diane (West - wat een stuk!) en Sue (Thompson), twee vriendinnen uit Northolt, beiden op uitstap in Londen. Tijdens de daaropvolgende grote vakantie trok ik, samen met de Vandendriessches, terug naar Londen en...Northolt - ik zag er Sue (kort tevoren getrouwd) terug - Diane volgde een 'mannequincursus' in Londen. - 1^ste Wetenschappelijke B: Broeder Joannes - een erg goedlachs man, waarmee gans de klas hevige discussies voerde over de actualiteiten uit de jaren '60: de seksuele revolutie, de hippie- en Provobeweging, de revolutie - we zaten midden de crisis rond Leuven Vlaams en de studentenrevoltes, de hippies en provo's. Broeder Joannes ging géén enkel onderwerp, hoe heikel ook, uit de weg, al moest hij soms (resoluut en af en toe ook kwaad) een eind aan het eeuwige discussiëren maken. Laatste schoolreis: naar Parijs - algemene (persoonlijke) indruk: een vervuilde stad, minder aangenaam dan Londen... Op de foto rechts, v.l.n.r.: Voorste rij: ? (kozijn van de toen erg populaire radio-DJ Anthony), Vankeirsbilck, Victor, Jan Vanhee, Erik Claus, Eric Delrue, Jean-Marie Linster, ?, ?, Viaene, de klastitularis broeder Joannes Tweede rij: Raepsaet (later brigadecommandant van de rijkswacht te Kruishoutem), Johan Verschuere (bewonderaar van Hitler), Rikke Van Walleghem (later sportjournalist en redacteur bij het Nieuwsblad-De Gentenaar en mede-oprichter van het museum der Ronde van Vlaanderen in Oudenaarde), Delanghe, Paul Leenknegt, Johny Tytgat, Karel Naessens, Lambrecht, Ronny Dewinter, Edwin De Bosschere, IKKE en Vereecke (kon erg wetenschappelijk-gewichtig doen).

Klasfoto 1^ste Wetenschappelijke B 1969-1970 met ‘titularis’ Broeder Joannes; ik 2de van rechts op bovenste rij

Een ontdekking: nieuwe talen...

Vanaf de 5de Moderne leerden we (na al die jaren 'saaie' Franse les, die ik al van in het 4de leerjaar volgde) Engels, boeiend en ... veel gemakkelijker.

Corresponderen in het Engels met... twee Japanse en een Tsjechoslowaakse

Harumi Hama uit Saporo

Reiko Sekiguchi

De schoolbibliotheek: het St.Jozefinstituut had een erg goede en uitgebreide bibliotheek, waarvan de bibliothecaris een Deerlijknaar (ene Nys) was... Ik werd een trouw bezoeker.

De 'Kring': de cafetaria, waar we over de middag terecht konden voor enige frisdrank, een versnapering en tafelvoetbal - opengehouden door broeder Damiaan, 'den Dam' - een koleriek man, die ook de middagstudie surveilleerde, daarbij telkenmale indutte... tot het alsmaar luidruchtiger geroezemoes van de leerlingen hem evenveel keren brutaal wekte, waarna hij met heftig gebrul weer orde op zaken stelde - een enkele maal moest hij hiervoor overgaan tot ontruiming van de gehele studiezaal, waarna iedereen voor de resterende tijd samen op de koer 'straf moest staan' onder de brandende zon.

Het taallabo: de school had een voor die tijd erg vooruitstrevende methode voor taalonderricht: een heus taallabo met bandopnemers, koptelefoon e.d.

Filmforum: van in het hoger middelbaar werd een aantal keren per jaar een actuele film vertoond, waarna een heuse bespreking volgde: ik herinner me de toen avant-gardistische film 'Blow Up'

De 'biologieclub' op zaterdag: o.l.v. een fasinerende broeder Guido met de uitstapjes naar o.a. de Kluisberg (paddenstoelen verzamelen).

Dansles samen met... de meisjes! In het laatste jaar middelbaar mochten we, na de lestijd vanzelfsprekend, één avond per week, op dansles! Die lessen, onder streng toezicht van leraressen, gingen door in 'het Fort', officieel het Lyceum O.L.Vrouw van Vlaanderen, gelegen aan de tegenoverliggende zijde van het Plein. Het was een primeur voor ons om 'de maagden' van dat meisjescollege zó dicht te kunnen benaderen - in onze gedachten begingen we toen meer dan één 'zonde' en... eerlijk toegegeven, er is méér dan één prille romance ontstaan tijdens die danslessen...   

Schoolreis naar Parijs in 1970

In 1970 maakten alle leerlingen van de hoogste klassen een 5-daagse schoolreis naar Parijs

Enkele leraars van toen, om nooit te vergeten:

- Bothuyne: gevreesd en berucht om zijn evaluatiesysteem met 'witte en rode streepjes' (Vijf witte werden omgezet in een rode streep; een rode streep betekende een zaterdagnamiddag verplichte 'straf'studie óp school).
- 'Pietje' Bauwens: gaf geschiedenis - in zijn lessen werd traditioneel de nodige keet geschopt; de man balanceerde voortdurend op de rand van de wanhoop...
- Vandenberghe: recent vernomen (van meneer D., die ik als patiënt heb gehad) dat de arme man vrij jong is overleden... Strenge en ‘droge’ man, die nooit lachte.
- Jantje Dufourmont: gaf wiskunde en wetenschappen.
- Hubert Quatannens: onze tekenleraar - erg creatieve man.
- Raf Versteele.
- Silvrants (turnleraar), Martin (zwemleraar).

In 1969 én 1970 opnieuw naar Londen, ditmaal tijdens de grote vakantie én in mijn eentje. Vertrokken met 3000 BEF op zak; als het geld op was, was mijn buitenlandse reis voorbij... Zo ging dat, zuinigheid was dus de boodschap!!!

De meisjes doen hun intrede in mijn leven - France - Myriam Dufaux De dansles: in ons laatste jaar middelbare mochten we dansles volgen, samen met de meisjes van 'het Fort', het vlakbij gelegen meisjescollege, een hele belevenis!!! Daar zijn heel wat prille verliefdheden ontstaan, ondanks het strikte (zeg maar te strenge) toezicht van leraars en leraressen, dat er vooral op gericht was zoiets direct in de kiem te smoren... mijn (eerste) autootje Gekregen van grootmoeder, een Opel Kadet, 12 jaar oud, kostprijs 12.000fr…Hij zou amper 4 jaar later jammerlijk aan zijn einde komen, ‘perte totale’ gereden door zijn onervaren bestuurder.

'hulpbibliothecaris' vanaf mijn 14^de, bij Julien Eeckhout en J-P. Vandekerckhove

Omdat ik, vanaf mijn 8^ste-9^de jaar een trouwe wekelijkse bezoeker was van de parochiale bibliotheek (daarheen voor ’t eerst meegenomen door Robert Bekaert, een buurjongen) en vanaf mijn 12^de een echt fervente lezer werd – ik had op mijn 14^de al alle boeken van de kinder- en jeugdafdeling gelezen – ik las zo’n 4 à 5 boeken per week en zou dat tot mijn 15-16 jaar ‘volhouden’… - en dat viel uiteraard op bij de bibliothecarissen J.Eeckhout en J-P. Vandekerckhove, vroegen ze mij op een gegeven zondag of ik geen zin had hen te helpen bij het uitlenen en de andere klussen in de bibliotheek. Van toen af ging ik mijn zondagvoormiddag (10-12u) en woensdagavond (17u-19u) besteden aan bibliotheekwerk

De ‘kaftavonden’ bij Eeckhout thuis – zo’n 2 à 3 maal per jaar werden de nieuw-aangekochte boeken ‘gekaft’ en van een etiket met nummer voorzien; binnenin kwam, op vaste blzen, een afstempeling. Het waren gezellige avonden, waarop ook de echtgenotes van Julien en Jean-Pierre meededen – er was de nodige drank en er waren borrelhapjes

Ik bleef dit werk doen tot aan mijn huwelijk – omdat ik nadien in Gent werkte en woonde was het praktisch gezien moeilijk om telkens voor die paar uur de verplaatsing Gent-Deerlijk en terug te maken. Ik probeerde het wel een paar maand maar hield het toen toch voor bekeken…met spijt. Een tijdperkje uit mijn leven was afgesloten.

jeugdclub ‘Doboje’

Ik had in Kortrijk een medeleerling, Patrick Dumolein; hij was lid van een jeugdclub, ‘Doboje’, die zijn activiteiten had op een terrein van het 'Don Bosco'-college (Pottelberg op de grens met Marke). Hij wist me te begeesteren en vanaf mijn 15^de ging ik iedere zaterdagavond en soms zondagnamiddag ‘uit’ (per fiets natuurlijk!) naar ‘den Doboje’ – DJ Hans, de proost, uitstapje naar zee.

de jaren sixties + de ‘hippietijd’ (reisjes naar Londen)

In de 2^des gingen we naar London, een fantastische stad. Verkenning in vrije tijd met Rikke Vanwalleghem en Jan Vanhee, ‘jagen’ op vrouwelijk schoon en kennismaking met Diane (West) en Sue (Thompson) uit Northolt.

In het groot verlof deed ik die reis over, met de gebroeders Vandendriessche.

Het jaar daarop, in 1970, trok ik, op mijn eentje, terug naar Londen. Ik bezocht Northolt – trof er Diane niet, Sue wel thuis: Diane volgde een opleiding voor fotomodel (in Londen), Sue was kort tevoren getrouwd – ik kreeg een stukje huwelijkscake mee (een typisch Engels gebruik, naar verluidt)…

jaartje unief tussendoor

Verblijf in Home Boudewijn – Receptioniste ‘Hélène’ – medestudenten Rikke Schollaert (later radioloog geworden in Zottegem) en Erik Van de Pontsele (later huisarts). Wekelijks bezoek (op zondagavond) aan 'De Kring'.

Grootmoeder, samen met mijn broertje Gianni, zusje Thamara en ik op mijn 'kot', kamer C83 van home Boudewijn

Met broertje Gianni en zusje Thamara in de gang op het 8ste van Home Boudewijn

De proffen Moens (Fysica), Van Grembergen (Biologie), Matton (Plantkunde), Massard (anorganische scheikunde) en Antheunis (Organische chemie).

studies verpleegkunde

1^ste jaar: ‘madame’ Derudder, Tanghe, Vansteenbrugghe, Goeminne

     Eerste dag: eerste praktijkles, een bed leren opmaken, met het delicate leren invouwen van de hoeken; ik zou dat klusje eens snel klaren - het viel erg tegen en ik werd voor jan-en-alleman door Deruddere eens goed op mijn plaats gezet. Van dan af zong ik heel wat toontjes lager.
     Mijn eerste stagepost bij zuster Maes, een ingoede hoofdverpleegster - mijn eerste dode - het koppel bejaarden uit Deerlijk
Mijn laatste 'buis': microbiologie van Dr.Rosseels;
Vakantiewerk bij Dr.Snoeck - zuster Lieve, secretaresje Nicole

     De eerste 'liefde': Rosa Van Den Bruane

In uniform voor ons klaslokaal (1ste jaar)	' 's 's Avonds ontspannen bij de tapbiljart..	Tussen de lessen samen genieten van een deugddoende pint in onze stamcafé 't Piroen	Gezelligheid troef, toen alles nog goed ging...
Nadine Crombez en Marleen Deblauwe, voor de foto 'beste' vriendinnen	Marc Vanderbeken	Mede-'geïnterneerden' met de opvoeder (vooraan midden) aan de kaart, v.l.n.r. Dirk Vermarcke, Gaby Vandermeersch, ?,opvoeder ?, ?,?.	Pierre Stringh (+) in een weldadige slaap

2^de jaar: faalangst voor examen – hulp van Ignace Lavens. Terug vakantie’werk’ bij Dr.Snoeck; dit keer echt zuster Lieve vervangen.

3^de jaar


Een nieuw regime na ‘revolutie’ op school: Afrekening tussen PVV en BSP binnen het Kortrijkse Rijksonderwijs - Nieuwe directeur - Derudder en Tanghe weg – Goeminne, Debruyne en Hardeel in de plaats - verbrande stageschriften, dus herdoen van de stages van de voorbije jaren: 108 uren stage te lopen per 2 weken… Medeleerlingen in 2 groepen verdeeld: pro en contra Goeminne… Het kwam nooit meer goed.
Weekends en vakantiestages op meisjesinternaat, op café bij homo Patrick, uitgaan op zondagavond (tot in... ‘L’Étoile d’Or’ toe).

In de mooie tuin van het meisjesinternaat...

In de keuken van de meisjes...

Nadine Crombez

Aan de dans op zondagavond met opvoedster Carine...

...overigens goede maatjes.

Laatste update donderdag 09 juni 2011