St-Denijs-Boekel heeft, in weerwil van zijn eerder geringe omvang en het feit dat dit dorp nooit druk bevolkt is geweest, een erg boeiende en uitgebreide geschiedenis. Dit is niet in het minst te danken aan de heren van Boekel, die ook in de vaderlandse geschiedenis een niet geringe rol hebben gespeeld - De heerlijkheid schijnt kompleet onafhankelijk te zijn geweest, althans volgens een dénombrement (= opsomming, lijst ), dat stelde dat zij "van mannen ghedyncken noyt verheven" is geweest - wat echter in strijd is met wat beschreven staat in 'de staat van goed', volgens hetwelk St-Denijs-Boekel feodaal afhing van het grafelijk hof van de Polder van Namen. De heer van Boekel bezat wel de 3 graden van justitie en mocht laten veroordelen tot de dood "metten stroppe of metten galghe, met roede ende zweerde".
    Tijdens het Franse schrikbewind werden, uit vrees voor de Franse roofzucht, de klokken uit de toren gehaald en in de 'Riddersput' verborgen.
    De wijk “Makkegem” wordt reeds vroeg in de geschiedenis van de gemeente vermeld. Een oorkonde uit het midden van de 7de eeuw en behorende tot het archief van de St.-Pietersabdij bevestigt het bestaan van “Machingahem”. Ook van “Maldergem” wordt reeds melding gemaakt in 1208.
   'Wijlegem' werd in 1040 geschonken aan de St.-Pietersabdij te Gent, die tevens het eigendomsrecht bezat van het “Hof te Wijlegem”.

DE OUDE SMIDSE

De eersten die hier het vak van hoefsmid uitoefenden, waren telgen van de familie Merchie; de vroegste, die ons bij naam bekend is, was Petrus Merchie (rond 1825), geboren te Munkzwalm. Hij woonde in de eerste smidse van St.Denijs-Boekel, naast de (toen al vervallen) huisjes van het gezin De Boitselier aan het Vredesplein - waar nu de villa van Michiel De Backer staat.

DE KLOMPENMAKER
                     Rond 1900 waren er drie 'kloefkappers', o.w. J.B. Van der Haeghen, afkomstig uit Mater, wonend op Moldergem en gehuwd met Emma De Vos. Ze hadden 4 dochters en
                     3 zoons. In 1908 woonde aan de toenmalige Statiestraat 217 (nu Heufkensstraat 217) kloefkapper Leonard De Bock (°Boekel), gehuwd met Marie Caus. In 1909 was ook nog een
                     klompenmaker-herbergier-winkelier, getrouwd met Marie Ceuterick.

      Zo'n 100 jaar lang was St.Denijs-Boekel hét centrum van het handschoen'stikken' in België. Daar waren verschillende ateliers bedrijvig: De Vos-Tack, De Vos-Bauters, Volckaert. De grondsto, het leder, werd geleverd aan thuiswerkende vrouwen, die de handschoenen thuis op hun naaimachine 'stikten'. In het atelier werden ze daarna nagekeken. De afgewerkte produkten werden uitgevoerd over heel Europa. Op het hoogtepunt van deze lokale nijverheid (midden de jaren zestig der vorige eeuw) werden zo'n 100 mensen tewerkgesteld. Het bedrijf Roosen (Heufkensstraat) was het laatste atelier dat er begin de jaren '80 mee ophield. Het atelier Volckaert was er al mee gestopt in de vijtiger jaren. De druk van lageloonlanden zoals Taiwan werd te groot...

     Gelegen aan de Heufkenssstraat nrs. 132-134. Herenhuis (nr. 132) en bedrijfsgedeelte (nr. 134) van het vroegere handschoenenbedrijfje J. Volckaert, daterend uit jaren 1920. Het bedrijf was ondergebracht in een al ouder huis dat, volgens een  ingemetselde baksteen op de rechter zijgevel, thans in zolder, van 1892 zou dateren; in de jaren 1920 uitgebreid met zijtravee en voorzien van nieuwe voorgevel. Gecementeerde gevel van vijf traveeën en twee bouwlagen onder rood pannendak. Deur van glas en ijzer.


 

DE HANDSCHOENFABRIEK 'VOLCKAERT'

Vredesplein nr. 6. Oorspronkelijk hoeve van het gesloten type. Reeds vermeld in de 16de eeuw. In 1715 in kaart gebracht als gesloten hoeve van "Jan Buysse bailliu deser prochie". Thans vooral. aangepaste of gesloopte bedrijfsgebouwen.
Oorspronkelijke erftoegang in aan de straat gelegen bedrijfsvleugel met naar verluidt hergebruikte rechthoekige inrijpoort op de versierde middenstijl gedateerd 1762.
Ten noorden staat het ruim woonhuis van zes traveeën en twee bouwlagen hoog onder zadeldak (van kunstleien). Nieuw bakstenen parement van rond 1940. Behouden steekboogdeurtje in rechthoekige gepleisterde omlijsting met rechte kroonlijst. Behouden bakstenen achtergevel onder getrapte daklijst met twee keldervensters onder de westelijke travee.
Binnenin is er de bewaarde samengestelde balklaag met versierde moerbalk, oude grote schouw met achterwand van gesinterde baksteen en geprofileerde schouwbalk.
Ernaast, bakstenen wegkapel met vernieuwde voorpuntgevel voorzien van deur met tralie en bekronend ijzeren kruis. Witgeschilderde zij- en achtergevels, de linker. met vlechtingen.

Bron: RAR, OGA Sint-Denijs-Boekel, nr. 5.

FRANSKOUTERMOLEN - De houten korenwindmolen (intussen afgebroken) op Franskouter wordt reeds vermeld in 1571 - zie WIJLEGEM

MOLDERGEMMOLEN - Een korenwatermolen, die eigendom was van de abdij van Ename en reeds vermeld in 1229.

Aan de Molenberg nr. 14. Gelegen op de Boekel- of Moldergembeek, aan de grens met Sint-Maria-Horebeke. Eerste vermelding in cartularium van de abdij van Ename van 1229. Na de Franse Revolutie verkocht aan J.B. Vanderhaegen. In 1866 vergunning aan mulder P.L. Ghys voor het plaatsen van een stoommachine voor de korenmolen. In 1949 plaatsing van een elektrische cilindermolen. Molenactiviteiten stopgezet in 1968. In de daaropvolgende jaren in gebruik als jeugdheem, horecazaak, antiekzaak en restaurant z.g. "Mechelse Koekoek". Bewaard houten sluiswerk met trapsgewijze afgewerkte strekdam. Watermolen met groot ijzeren bovenslagrad. Bakstenen molengebouw met rechthoekige en licht getoogde vensters, o.m. met ijzeren roedeverdeling, met dorpels van natuursteen en beton onder zadeldak (kunstleien en pannen), aan weerszij uitgebreid in het laatste kwart der 19de eeuw, zie de duidelijk zichtbare bouwnaden aan de waterkant. Binnenin. Kelders. Maalvloer met plavuizen van Doornikse steen, op een in de watergevel ingemetselde arduinen steen gedateerd 1318, vermoedelijk later ingebracht. Asput met bakstenen ringmuur met hardstenen dekstenen afgedekt door een houten deksel. Spoorwiel met houten kamraderen, vier sterrewielen en handwieltjes; twee meelbakken. Steenbed erboven ondersteund door vier gietijzeren kolommen rustend op de ringmuur rond de asput. Op de steenzolder met oud dakgebint met gebogen spantbenen en houten verbindingen, zijn nog drie van de vier steenkoppels van kunststeen aanwezig met graanbakken en schoenen of slagbakken, en een graankuiser. Twee galgen, één vijs met hoepels. Twee sleepluiwerken met riem en drukrol.                       Bronnen: RAG, Provinciaal Archief, 1851-1870, nr. 1550,  nr.1579.                                               Bauters P. - Buysse R., Oostvlaamse watermolens, inventaris 1980 (Kultureel Jaarboek voor de Provincie Oost-Vlaanderen,                                      Bijdragen Nieuwe Reeks - nr. 11, Gent, 1980, p. 152-155).

Aan het Vredesplein nr. 34. Pastorie van 1859 met rechts ernaast de oude pastorie uit de 17de eeuw; voortuintjes met vernieuwde bakstenen muurtjes. Achtertuin verkleind door uitbreiding van kerkhof in 1986 met Mariagrot nu op kerkhofgedeelte.
De oude pastorie omvat vier traveeën en één bouwlaag onder mank zadeldak (in kunstleien) met centraal dakvenster, vermoedelijk uit het laatste kwart der 17de eeuw. Een aanvraag van de baljuw, burgemeester en schepenen tot het St.-Baafskapittel om een pastorie te verkrijgen dateert van 1681. Verankerde bakstenen lijstgevel op gecementeerde plint. De rechthoekige vensters zijn gevat in een vlakke gepleisterde omlijsting, rechts met zandstenen omlijsting. Oorspronkelijk rondboogdeur met bovenlicht in zandstenen omlijsting en geprofileerde waterlijst, op storende wijze vervangen door brede rechthoekige deur. Erboven gecementeerd dakvenster met puntgevel en getoogd raam. De rechter zijgevel is gecementeerd met een sieranker in geveltop. De gecementeerde achtergevel staat onder een laag afhellend dakschild.
Binnenin werd het gebouw grondig aangepast en verbouwd; het fraaie stucplafond is niet meer zichtbaar.

De nieuwe pastorie werd gebouwd in 1859 o.l.v. E. de Perre-Montigny. Het is een typische 19de eeuwse pastorie van vijf traveeën en twee bouwlagen onder schilddak (pannen). Onderkelderd. Bakstenen lijstgevel met dubbelhuisopstand begrensd door hoeklisenen. De rechthoekige vensters hebben een houten roedeverdeling en arduinen dorpels, op de begane grond zijn ze beluikt. De rechthoekige voordeur met sierlijk ijzeren bovenlicht is gevat in een geprofileerde arduinen omlijsting met bekronend driehoekig fronton. Gelijkaardige achtergevel met identieke deuromlijsting. Beraapte zijgevel.
Binnen is er de centrale gang met aan weerszij kamers met behouden marmeren schouwen en r. trappenhuis met bordestrap.

Bronnen: RAG, Provinciaal Archief, 1851-1870, nr. 1755/10.                         
De Schinckel Y., Sint-Denijs-Boekel, Zwalm, s.l., 1994, p. 78-79.

Boerenhuis - aan het Vredesplein nr. 10. Aan de straat gelegen boerenhuis van zes traveeën onder zadeldak (pannen); op de plaats van een hoeve minstens uit de 18^de eeuw. Witgeschilderde bakstenen gevel op bruingeschilderde plint met haast rechthoekige vensters en deur. Voorheen beluikt, zie de behouden duimen. Geprofileerde bakstenen daklijst. Binnenin volledig aangepast behoudens de samengestelde balklaag.

Bron: De Schinckel Y., Sint-Denijs-Boekel, Zwalm, s.l., 1994, p. 194-195.

Voormalige hoeve met boerenhuis - aan het Vredesplein nrs 11-13. Voormalige hoeve met boerenhuis van vier traveeën, later uitgebreid met twee rechter traveeën, en anderhalve bouwlaag onder zadeldak (van pannen), uit het derde kwart der 19de eeuw. Bakstenen gevel met lange muurankers en gecementeerde plint. Haast rechthoekige muuropeningen. De deur van nr 11 bevindt zich in de derde travee en is gevat in een omlijsting van gesinterde baksteen met neuten, oren en kroonlijstje; de deur van nr. 13 heeft een geschilderde omlijsting. Links naast de deur is er een getralied keldergat. De hoge benedenvensters hebben T-ramen voorheen met luiken (de duimen werden behouden). Blinde of imitatievensters op de zolderverdieping. Inmiddels gesloopt.
 

Gerenoveerd woonhuis -  Vredesplein nr. 14. Voormalige hoeve, gemeentehuis van rond 1940 tot in 1955 en café. Nu een gerenoveerd woonhuis. Aan de straat gelegen boerenhuis van acht traveeën en anderhalve bouwlaag onder zadeldak (pannen), uit het 3^de kwart der 19^de eeuw. Bakstenen lijstgevel onder tandlijst. Haast rechthoekige muuropeningen met vernieuwd houtwerk. Deur in derde travee is gevat in een omlijsting van gesinterde baksteen met neuten, oren en tandlijstje. Hoge benedenvensters met bewaarde duimen van verdwenen luiken.

Dorpshuis - Vredesplein nr. 17. Dorpshuis gelegen achterin voortuin, afgesloten door ijzeren hekwerk op bakstenen muur met centraal een ijzeren voetgangershek. Verankerd bakstenen woonhuis van zes traveeën en anderhalve bouwlaag onder zadeldak (van pannen), gedateerd van 1837. De kelder bevindt zich links van de voordeur. De hoge rechthoekige benedenvensters hebben een kleine roedeverdeling en groen-witgeschilderde luiken en halfronde bovenvenstertjes met straalsgewijze verdeling. De rechthoekige deur op een trapje heeft een sierlijk bovenlicht gevat in hardstenen omlijsting met opschrift "JFVDB 1837 MJVC" en kroonlijst. De achtergevel is gelijkaardig.
 

Dorpshuis - Vredesplein nr. 19-21. Voorheen hoeve van de St.-Baafsabdij, reeds vermeld in de 15^de eeuw. In de 18^de eeuw al wethuis en gemeentehuis én herberg genaamd 'Het wetshuis'. In de 20^ste eeuw het woonhuis van een handelaar in handschoenen, product van lokale huisnijverheid. Dorpshuis van vier en drie traveeën en twee bouwlagen onder zadeldak (van pannen), van 1810. Lijstgevel afgelijnd door gepleisterde kroonlijst met nagenoeg rechthoekige vensters met vernieuwde T-ramen op arduinen dorpels. Twee deuren, links de licht getoogde voordeur voorafgegaan door arduinen trap en gevat in een gesinterde bakstenen omlijsting. Tegen het blind venster boven deur een beglaasde kapel met H. Hartbeeld. Rechts bevindt zich het woongedeelte met blinde deurtravee met deur gevat in omlijsting van gesinterde baksteen. De linker zijgevel is d.m.v. muurankers gedateerd 1810 en voorzien van sierlijk anker in schoorsteen.
Rechts aansluitend poortgebouw uit het midden der 19^de eeuw met een doorrit naar achtergelegen erf omsloten door dienstgebouwen.

Herberg 'de Zwalmhoeve' en slagerij - Aan Vredesplein nr. 25. Het is een dorpshuis van vijf traveeën en twee bouwlagen met zadeldak (in leien), opgericht door onderwijzer F. Missiaen rond 1830 en dan in gebruik als woning, school (tot de oprichting van de nieuwe gemeenteschool in 1869), herberg en hoeve. Rond 1920 herberg-slagerij geworden. Het huis heeft eengecementeerde en witgeschilderde voorgevel met schijnvoegen. Het gelijkvloers is verhoogd. Er zijn licht getoogde vensters met vernieuwd houtwerk van T-ramen. De café- en winkeldeur heeft een steektrapje met ijzeren leuningen. Er zijn ijzeren ringen voor het vastleggen van leidsels van paarden. De achtergevel is witgeschilderd.  

Bron: De Schinckel Y., Sint-Denijs-Boekel, Zwalm, s.l., 1994, p. 130-131.

Woonhuis, voormalig hospitaal - aan het Vredesplein nr. 26. Opvallend ingeplant gebouw aan de voet van heuveltje met kerk en kerkhof. Reeds vermeld in de 16^de eeuw als eigendom van de familie Borluut, heren van Boekel. In 1858 ingevolge een schenkingstestament van J. Herman van 1851 omgevormd tot hospitaal en armenhuis of Burgerlijk Hospitaal. In het eerste kwart van de 20^ste eeuw door het hospitaalbestuur verkocht. Nu een woonhuis van zes traveeën en twee bouwlagen onder afgewolfd zadeldak (pannen, n straat), uit het tweede kwart der 19^de eeuw. Witgeschilderde, verankerde gevels op gecementeerde plint. De naar het zuiden gerichte voorgevel is door de puilijst in twee registers verdeeld. Rechthoekige vensters op arduinen lekdrempels, op de bovenverdieping zijn verschillende blinde vensters en twee deuren met getraceerde bovenlichten en gevat in gesinterde bakstenen omlijstingen met kroonlijstje, de rechter deur is thans dicht gemetseld. De rechter zijgevel, uitziend op splitsing van straat, heeft drie traveeën en tweeënhalve bouwlaag. De zolderverdieping heeft een centrale rechthoekige deur en halfronde vensters . De noordwaarts gerichte achtergevel vlakbij het belendend huis is gelijkaardig aan de voorgevel met één deur in gesinterde bakstenen omlijsting. De linker ongeschilderde zijgevel heeft eveneens halfronde zoldervensters.

Bron: De Schinckel Y., Sint-Denijs-Boekel, Zwalm, s.l, 1994, p. 163-166.

Hoevetje met losstaande bestanddelen - Heufkensstraat nr. 88. Hoevetje met losstaande bestanddelen, vermoedelijk opklimmend tot midden de 18^de eeuw. Het is een haaks op de straat ingeplant
  boerenhuis met gecementeerde gevel onder zadeldak (pannen). De deur is gevat in omlijsting van gesinterde baksteen met neuten, oren en kroonlijstje. Ten zuiden bevindt zich een afzonderlijk gelegen
  tweeledig bakhuis op hoek van erf.

het 'Hof te Moldergem' - op Moldergem nr.100. Het 'Hof te Moldergem' wordt al vermeld in 1562. Het is een gesloten hoeve met gebouwen van diverse volumes opgesteld rondom een onregelmatige vijfhoekige, gekasseide en begraasde binnenplaats voorheen met mestvaalt, nu verstoord door koeienstallen aangebouwd tegen het zuidoostelijke dienstgebouw. Voorheen hing een ijzeren inrijhek aan bakstenen pijler ten oosten van de hoeve.
In de westelijke hoek bevindt zich de rechthoekige toegangspoort onder pannen zadeldak met gekasseide inrit naar binnenerf.
Ten noordwesten staat het boerenhuis van zes traveeën breed onder zadeldak (pannen) met klokkenstoel ter hoogte van de deurtravee, waarschijnlijk uit de 18^de eeuw. Witgeschilderde gevel met thans rechthoekige vensters met vernieuwd houtwerk en persiennes. Getoogde deur in vernieuwde rode bakstenen omlijsting en ovaal bovenlicht in dito omlijsting. Keldergaten onder de rechter travee Eveneens witgeschilderde erfgevel op gepikte plint voorafgegaan door gemetste stoep met trapjes en ijzeren leuning. Steekboogvensters met vernieuwd houtwerk op arduinen lekdrempels met persiennes in vlakke omlijsting. In de eerste twee traveeën, opkamervenster en keldervenstertje. In de derde travee, de getoogde deur en het rechthoekig bovenlicht. Vernieuwde westelijke zijgevel, naar de straat gericht, op schoorsteen voorzien van jaartalanker van 1770; in plint gebogen deurtje van keldertrap.
Binnenin. Gang met vier getoogde paneeldeuren in een witgeschilderde bakstenen omlijsting, resp. van de opkamer, van de meerdelige overwelfde kelder onder de eerste twee traveeën, de zolder en de opkamer aan de erfzijde. Aangepaste woonkamer eveneens met gelijkaardige 18^de-eeuwse deuren.
Ten oosten, aansluitend bij het huis, staat de stalvleugel met drie steekboogdeurtjes. Ten zuidoosten bevindt zich de grote dwarsschuur van zeven traveeën onder zadeldak (pannen, n straat) tussen zijtuitgevels met aandaken, in een zandsteen naast de centrale poort, op de poortstijl en in de dakpannen ter hoogte van de poort gedateerd 1786. Gewitte erfgevel nu onzichtbaar door aangebouwde koeienstallen. Bakstenen, verankerde gevel aan de veldzijde met twee korfboogvormige vleugelpoorten, links de poort met zandstenen hoekstenen en sluitsteen, rechts de poort met versierde poortstijl en loopdeur, gevat in zandstenen omlijsting. Ook twee later toegevoegde rechthoekige schuifpoorten. De zijgevels zijn afgewerkt met aandaken op zandstenen schouderstukken en vlechtingen, zijgeveltop bekroond met figuratief beeldje.
Ten westen en ten oosten bevinden zich bedrijfsgebouwen met stallen onder overstekende zadeldaken (pannen en in de oostvleugel ook golfplaten), met wit geschilderde erfgevels. De westelijke vleugel met twee klimmende dakkapellen aan de erfzijde.
Ten oosten staat een alleenstaand bakstenen dienstgebouw met stal van drie traveeën onder zadeldak (pannen) met puntgevels afgewerkt met vlechtingen. In geveltop, laadvenster, uilengaten en sieranker.

Kapel van O.-L.-Vrouw van Vrede - Aan de straat naast de hoeveoprit van de bovenvermelde hoeve, staat de kapel van O.-L.-Vrouw van Vrede, opgericht in 1946. Het is een moderne kapel met O.-L.-Vrouwebeeld, en eronder het in arduin gesculpteerd wapenschild van de stichters, de familie De Vos de Moldergem en Ruffo de Bonneval de la Fare, eigenaars van de hoeve, met leuze "Voluntate dei"; de kapel wordt geflankeerd door twee linden.

De 'Moldergemhoeve - Gelegen Moldergem nr. 116. Het is een opvallend in de straatbocht ingeplante grote, goed onderhouden gesloten hoeve met bakstenen hoevegebouwen rondom verharde en op de plaats van de vroegere mestvaalt beplante binnenplaats. Oorspronkelijk open hoeve met losstaande bestanddelen, vermoedelijk opklimmend tot begin 18^de eeuw. Werd midden de 19^de eeuw door toenmalige burgemeester K.J. Stevens heropgebouwd en naar verluidt na brand in 1912 vernieuwd.
Aan de straat, op hoek van het omhaagde perceel ten oosten van de hoeve, bijbehorend gecementeerd en geschilderd bakstenen O.-L.-Vrouwekapelletje onder pannen zadeldakje met ijzeren kruis, vermoedelijk eveneens uit midden 19de eeuw; nis met plaasteren O.-L.-Vrouwebeeld achter blauwgeschilderde tralie, waaronder steen met ingekerfd opschrift "ave".
Ten oosten staat het onderkelderd boerenhuis van vier traveeën en anderhalve bouwlaag onder zadeldak (zwarte mechanische pannen, n straat), door muurankers in zijgeveltop aan straatkant gedateerd 1849. Verankerde baksteenbouw met gelijkaardige voor- en achtergevel onder geprofileerd daklijstje. Rechth. benedenvensters met arduinen lekdrempels en persiennes. Op halve-verdieping bevinden zich ovale oculi van graanzolder met houten onderverdeling. Rechthoekige deur in uitspringende gesinterde bakstenen omlijsting met fraai getraceerd bovenlicht en recht kroonlijstje. In zijgeveltop aan straat, ovaal zolderluik van tweede zolder. Flankerende zijaanbouwsels onder lessenaarsdak, met ronde oculus in zolderverdieping. Ten noordwesten staat het oorspronkelijke boerenhuis, later in gebruik genomen als stallen, grotendeels heropgebouwd na een brand in 1912. Behouden sporen van vroeger huis in gedeeltelijk bewaarde zijpuntgevel met vlechtingen en de grote schouw binnenin.
Ten zuidwesten staat de dwarsschuur met drie rechthoekige poorten. In eerste poort op middenstijl gedateerd 1851, naar verluidt oorspronkelijk van de erftoegang in de noordoostelijke vleugel aan de straat.

Woonhuis - Heufkensstraat nr. 19. Woonhuis van vijf traveeën en twee bouwlagen onder zadeldak (pannen), uit het 2^de kwart der 19^de eeuw. Volgens het kadasterarchief werd in de bijgebouwen in 1871 een stokerij gebouwd. Verankerde en beraapte lijstgevel op gecementeerde plint met dubbelhuisopstand voorzien van licht getoogde vensters met vernieuwd houtwerk in een rechthoekige vlakke gecementeerde omlijsting, voorheen op de begane grond beluikt, zie de bewaarde duimen en luikklemmen, twee blinde vensters op de bovenverdieping. Gelijkaardige deur gevat in arduinen omlijsting. IJzeren ring voor de leidsels van paarden.

Burgerhuis - Aan de Heufkensstraat nr. 43. Burgerhuis, vermoedelijk voormalige herberg, van zes traveeën en twee traveeën van inrijpoort met twee bouwlagen onder doorlopend zadeldak (pannen), 1875 gedateerd door muurankers in de linker zijgevel. Gecementeerde lijstgevel met rechthoekige vensters en deur, de linkergevel is gevat in zandstenen omlijsting. Aflijnende geprofileerde kroonlijst.

Woningen, voorheen één gesloten hoeve - Heufkensstraat nr. 22-24. Voorheen één gesloten hoeve met oude kern, naar verluidt werd omstreeks 1900 een gedeelte van de schuur omgevormd tot de huidige woning nr. 22. Gedeeltelijk verhard binnenerf met mestvaalt naast lindeboom.
Nr. 22. Tot woning omgebouwd gedeelte van de vroegere schuur/stallen van de hoeve. Nu aan de straat gelegen huis met gecementeerde gevel van vijf traveeën en anderhalve bouwlaag onder zadeldak (pannen). In de rechter travee zit een rondbogige gevelnis met houten kruisbeeld. Beluikte licht getoogde benedenvensters.
Nr. 24. Zijdelings op de straat ingeplant boerenhuis, vermoedelijk van 1840, cf. naar verluidt nu onzichtbare jaartalankers op zijpuntgevel aan de straat. Woonhuis van zes traveeën en anderhalve bouwlaag onder zadeldak (mechanische pannen). Gecementeerde gevel met schijnvoegen. Getoogde venstertjes met vernieuwd houtwerk. Getoogde deur in omlijsting van gesinterde baksteen met rechte kroonlijst. De naar het zuidoosten gerichte bakstenen erfgevel van anderhalve bouwlaag heeft een hoge gecementeerde plint. Getoogde deur in rechthoekige omlijsting met oren van gesinterde baksteen met kroonlijstje. Halfronde bovenvensters met straalsgewijze verdeling, deels blind. Onder de rechter travee bevindt zich de toegang tot de bietenkelder.
Binnenin: grotendeels aangepast, in de rechter kamer met behoud van samengestelde balklaag met versierde moerbalk en grote grijsgeschilderde schouw met houten geprofileerde schouwbalk, eronder tweedelige overwelfde kelder, o.a. bietenkelder.
Ten zuidoosten staat een bakstenen dienstgebouw met koeienstallen van vijf traveeën onder een overstekend zadeldak (pannen), vermoedelijk deels heropgebouwd rond 1900; met houten ankers.

H. Jozefkapel - Aan de Neerkouter zonder nr. Het is een rechthoekig bakstenen gebouwtje onder leien zadeldak met ijzeren kruis; vermoedelijk uit het tweede kwart van de 20^ste eeuw. Het bevat een spitsboogvormige deur in puntgevel met blind boogveld. Oculus in achtergevel. Tandlijst op zijgevels. Vervallen interieur met beeld van H. Jozef met kind en knielende figuur.
 

Bron: De Schinckel Y., Sint-Denijs-Boekel, Zwalm, s.l., 1994, p. 130-131.

     Joos Borluut,'Mijnheer van Boucle' ( ? - 21.6.1597) - Speelde een grote rol in de staatkundige gebeurtenissen van het laatste kwart der 16de eeuw. Als pensionaris van de stad Gent werd hij diverse keren door het magistraat en door de Staten van Vlaanderen gelast met belangrijke zendingen, hetzij bij de hertog van Anjou, hetzij bij de Algemene Staten te Brussel.
     Bij de komst van de hertog van Alva naar Vlaanderen, was vooral Gent een "broeinest van woeling". Toen ene Jan Hembijze (samen met Frans, heer van Rijhove) zich meester maakten van het bewind (en o.a. de gouverneur van Vlaanderen lieten opsluiten), had in augustus 1578 te Gent een nieuwe beeldenstorm plaats en werd de vrijheid van roomsgezinden ernstig bedreigd. Joos Borluut wendde al zijn invloed aan om Hembijze af te zetten als 'voorscepene' en riep daarvoor zelfs de hulp in van de prins van Oranje. Op voorspraak van Joos Borluut benoemde deze Karel Utenhove op de plaats van Hembijze, waarna deze de wijk nam, eerst naar Zeeland, nadien naar Duitsland. In 1580 werd Joos Borluut dan  zelf tot voorschepen van Gent gekozen.
     In 1583 slaagde Hembijze er echter, dankzij allerlei kuiperijen, opnieuw in voorschepen te worden. Hij zocht wraak en in de nacht van 29 op 30 oktober 1583 liet hij Joos Borluut en nog een 12-tal andere koningsgezinden opsluiten, maar (aanvullen gebeurtenissen met Hembijze) 'jonker' Jan Hembijze zou tenslotte sterven op het schavot, waarna het koninklijk gezag in ere werd hersteld.
     De laatste keer dat Joos Borluut op het staatkundig toneel verschijnt is in mei 1584, toen hij met Joos van Brakel en Antoon Heyman (schepenen van de Keure) en Jacob Taeyaert, pensionaris, naar Doornik trekt samen met afvaardigingen van Brugge en 't Brugse Vrije om met Spanje te onderhandelen.
     Joos Borluut overleed op 21 juni 1597; zijn stoffelijk overschot werd naast dat van zijn nicht en echtgenote Philippote Borluut bijgezet in de grafkelder onder het koor van de St-Dionysiuskerk te St-Denijs-Boekel. 
 

     Pastoor Marc DEVENIJNS ( 1939 - 1997)
     Afkomstig uit Kwaremont, ging Marc het Klein Seminarie van St-Niklaas binnen in 1939. In 1941 stapte hij over naar het Groot Seminarie (Reep, Gent). Zijn priesterloopbaan begon in 1945 als hij subregent wordt aan het St-Aloysiuscollege van Ninove; in Ninove werd hij ook proost van Sporta (een school voor wielrenners). Midden de 60-er jaren kreeg Devenijns als eerste parochie Asper. Hij zou er maar tot 1969 blijven, want op 3 september van dat jaar werd hij pastoor van St-Denijs-Boekel als opvolger van pastoor Bracke, die naar Burst vertrok. Hij zou van het herstel en de restauratie van de St-Dionysiuskerk zijn levenswerk maken. Om dat enorme werk te bekostigen zette hij de Boekeltorenfeesten op het getouw. In januari 1970 kwam er  vloerbekleding in het hoogkoor, in 1977 kwamen er nieuwe klokken en de centrale verwarming werd hersteld in 1978. Hij streed al een paar jaar tegen de kanker, toen die hem in 1997 velde.
 

Een jonge Marc Devenijns

Al  getekend door
 zijn ziekte

was beschermd door het KB 30/4/1945; de bescherming werd opgeheven vanaf 25.10.1950 na de afbraak. 

de MOLENBERG - beschermd als monument door het KB van 19/9/1994

- heropbouw van de molen, die zich aanvankelijk (1566) bevond in de hoeimeersch te Oosterzele bevond maar in 1790 verplaatst werd naar de  
   Geraardbergsesteenweg.
   De molen viel om na de storm van26-27 november 1983; de resten werden na jaren en een paar vruchteloze pogingen om de molen ter 
   plaatse her op te richten, geschonken aan de hh. Colaert en Wisse, die hem heropbouwden op Franskouter, ongeveer op dezelfde plaats
   waar tot 1950 de Franskouter-windmolen prijkte (zie hoger).
   Beschermd als monument door het KB 24/1/1944.