mijn thuis...
Sattelietfoto
van mijn woning (centraal op de foto), met ernaast het bosje, en de Kortendries, die de foto doorkruist van linksboven naar rechtsonder.
Mijn woning (midden), gezien van aan de Zwalmbeek - Links het huis van
de Schandevijls (wit) en rechtsboven mijn bos. De witte woning
rechtsonder (n°10) is ondertussen verbouwd (zie foto onder)
De Kortendries-boven
De Kortendries-naar-boven, richting Krekelstraat
vroeger...
de Kortendries-naar-boven...
... nu.
De Kortendries-beneden
De Kortendries-naar-beneden, richting Zwalmbeek
vroeger
de Kortendries-naar-beneden, links de besproeide berm van
Julien V., rechts de onbespoten wegberm.
Herinneringen...
In gesprek was met
Remi Janssens, mijn toenmalige gebuur, overleden al in 1977
Het bijgebouwtje - op de voorgrond Michael, het zoontje van Chantal.
Zicht vanuit mijn woning op de
Zwalmvallei, met centraal
de erg oude populier,
'mijn Koninginneboom'.
 De mispelaar uit ca.1920, die deel uitmaakt van mijn bos. |
|
 Onze inspanningen zijn niet vergeefs gebleken, De boom is terug aan het uitlopen, al zitten er onder en tussen de mispelaar-scheuten veel uitlopers van de meidoorn. Die zal ik moeten wegsnoeien... |
 Lente 2008 - de mispelaar groeit goed... |
Het huisnummer was tot midden de jaren ‘80 n°4. Mijn huis is een eenvoudige landelijke woning (in de straat tot in 2002 de enige mét verdieping). Ze werd gebouwd in 1923, het bijgebouwtje in 1897.Het bijgebouwtje, met gelijkvloers slechts 2 kamertjes – een huiskamer waar de ouders ook sliepen en een slaapkamer voor de kinderen – met daarboven een zolder, werd aanvankelijk bewoond door een gezin met 13(dertien!) kinderen, later werd het gebruikt door ene ‘Lene’, die er haar varkens onderbracht en nu nog in de buurt (Rekegemstraat) woont.
Door wie mijn woning werd opgetrokken is mij (voorlopig) niet bekend.
Ik en mijn toenmalige vrouw Lieve Cheroutre kochten de woning met tuin
(kadastraal perc. Munkzwalm sect.A perc. 522a en 524p – samen groot 310
m2 - op 13 augustus 1976 van het echtpaar Didier Van Goethem
(°Beernem 14.7.1946) -Emma Damiaens (°Weert (Nl) 2.6.1950), wonende
Vlaanderenstraat 63, Gent voor de prijs van 1.500.000 fr. Zij waren het
huis aan het ‘restaureren’ en gebruikten het als buitenverblijf.
Voordien had de woning tot 15.5.1975 toebehoord aan Paul Van De
Meulebroucke-Nelly Plasschaert, wonende te Zottegem.
|
|
|
|
|
|
In de woning n°3 – een eenvoudige laagbouw zonder veel comfort (o.a. geen eigen watervoorziening – geen eigen waterput en de waterleiding was toen in de straat nog niet aangelegd) woonden toen Remi Janssens en zijn echtgenote, twee mensen, toen al eind de zeventig, die rustig leefden, al kwam Remi heel regelmatig een kijkje nemen en een babbeltje slaan toen ik in de jaren nadien in en aan het huis werkte. Remi zou aan de gevolgen van kanker overlijden in de loop van 1978. Zijn weduwe verhuisde toen en de woning, eigendom van wwe Julienne De Groote uit Oudenaarde, werd gehuurd door een jong echtpaar van mijn leeftijd, Gilbert Schandevijl en Marleen Heyse, die voorheen aan de Steenweg te Hundelgem woonden maar daar van hun huisbazen weg moesten omdat ze ruzie zochten.
|
Mijn (achter)tuin |
|
""My garden is clean enough to be healthy And dirty enough to make me happy" Aanvankelijk aangelegd als een klassieke tuin, met vooraan het huis een voortuin met struiken en bloemen en achteraan de fruit- en moestuin, veranderde ik met de jaren van mening; ik had de tijd niet meer om er een moestuin op na te houden en plantte ook daar struiken en bloemen, zoveel mogelijk inheemse soorten. De voortuin raakte met de jaren wat verwilderd, een aantal (vreemde/uitheemse) planten verdwenen als vanzelf, maar in de plaats ontsproten spontaan allerlei scheuten, zaailingen overgewaaid/gebracht door vogels/insekten, inheemse planten - w.o. een paar zeldzame soorten, zoals aardorchideeën, aronskelken, ...Ook uitgezaaide scheuten van meidoorn, es, esdoorn... Ik heb laten begaan, en verwijder de overtollige van die planten, of als ze groeien op plaatsen waar ik ze niet wil, wel na enkele jaren. Op de vermolmde houtresten (afgevallen takjes, verhkseld hout dat ik aanwend ls strooisel-bodembedekker tussen de planten) zijn kolonies zwaammen en paddestoelen ontstaan, die ieder jaar in het naseizoen te bewonderen zijn. De bedoeling is dat de tuin een gevarieerde habitat wordt voor streekeigen planten, en daar komen als vanzelf ook de dieren op af (vlinders, insekten, de egel,...) |
Op het stukje grond achter het huis – perceel ? – bevond zich tot in de
jaren vijftig een huisje, bewoond door het echtpaar Matton-Decock. Daar
had zich in de tweede wereldoorlog een ‘klein’ drama afgespeeld.
Voornoemde Lene had zich nogal aanmatigend gedragen tegenover een Duitse
soldaat, die daardoor hitsig was geworden en ‘meer wilde’. Lene was
daarvoor op de vlucht geslagen en ging hulp zoeken bij Matton. De
Duitser wist de houding van Matton niet te appreciëren en schoot hem
dood. Na de oorlog vertrok de weduwe en haar kinderen, het huisje raakte
in verval en werd door ‘de gemeente’ afgebroken – Toen ik het stukje
land in 1980 begon te bewerken, en nadien de eigenaar(s) opspoorde, was
het kadastraal bekend als ‘woeste’ grond. Ik haalde heel wat brokstukken
van de fundamenten, scherven van huisgerei en zelfs een heuse boomstronk
uit de bodem. Niemand van de buren scheen te weten aan wie het perceel
toebehoorde en gebruikten het als stort en om hun ‘afval’ te verbranden
in een verroeste ton - een in Munkzwalm tot voor zo'n tien jaar wijd
verspreid 'gebruik', erg hinderlijk en... ongezond, dat spreekt voor
zich.
 |
 |
||
| foto's tuintje achteraan zoals het aanvankelijk was | |||
 het Grote hoefblad |
 |
 de Grote bereklauw |
|
In het jaar 2000 kon ik het bos(je) naast mijn eigendom aankopen, eigenlijk als gevolg van een geschil dat gerezen was tussen de eigenaar Aimé Libert uit Aalst en mijn gebuur Julien Vekeman, gehuwd met Marleen Maes, een dochter van wijlen Robert , die aan de Krekelstraat 58 wonen. Het zou leiden tot een geschil tussen mij en Vekeman.
Mijn huis nu
(2008)...
Buiten... |
||||
|
|
|
|
||
| Binnen... | ||||
 |
 |
 |
||
|
|
||||
Een
spin in huis..? Dan is 't er pluis !Mijn voortuin
 pad naar de straat |
 het toegangspad naar mijn huis |
 het barbecue-hoekje |
||
 een 3-tal Agaves, eigen kweek |
 mijn Datura met zijn eerste bloemkelk van dit jaar... |
.jpg) een aantal terrasplanten... |
||
 de toegangs'loss' |
|
 |
|
|
|
|
Het bos(je) behoorde oorspronkelijk toe aan Bertha Judith Maria Van de
Velde, z.b., Herzele en anderen, die het op 6.1.1934 verkochten aan het
echtpaar Albert Triphon Libert, handelaar, en zijn echtgenote Rachel
Ockerman, z.b., wonende te Hillegem (akte verleden voor notaris
Torrekens te Munkzwalm).
Tijdens de tweede wereldoorlog werd het bos door Libert gerooid, uit
voorzorg om al te grote diefstal van het hout (erg gegeerd als brandstof
toen) te voorkomen. In 1948(?) werd het perceel herbebost.
Bij akte ingevolge de ruilverkaveling werd het oorspronkelijke perceel
bosgrond geruild voor het huidige perceel 513c.
Albert Triphon Libert overleed te Herzele op 15.2.1989, en het bos kwam
aan zijn echtgenote Rachel Ockerman (zus van Paula Ockerman). Bij akte
van 16.12.1993 schonk Rachel de naakte eigendom van het bos aan haar
zoon Aimé; het levenslange vruchtgebruik behield zij voor zichzelf.
Op 2.2.2000 bekwam ik het bos door aankoop, verleden voor notaris Buys
(Lede), vanwege Aimé Libert-Diane Gabriels, Gentstraat, Aalst, voor de
prijs van 150.000 fr.
In oktober 2001 kon ik het perceeltje grond, kadastraal bekend als Munkzwalm sectie A perc. 524/S, aankopen van de kinderen Matton, kleinkinderen van bovenvernoemde Matton. Dit na heel wat problemen en opzoekingen, eerst bij de registratie te Kruishouten en later door notaris Buys (Lede) – Die Matton was nl. twee keer gehuwd geweest en er scheen niet bekend of er afstammelingen uit zijn eerste huwelijk in leven waren.
Toen ik in 1980 het stukje grond begon te bewerken was dit aanvankelijk met het goedvinden van mijn ‘nieuwe’ gebuurs Schandevijl-Heyse. Toen er in 1981 een geschil rees zocht ik via het kadaster de eigenaar op – het bleek ene Alois Matton, woonachtig te Denderleeuw te zijn. Hij kwam ter plaatse en gaf de permissie het perceeltje af te sluiten en te bewerken – enige vergoeding wou hij niet. Verkopen kon hij evenmin, aangezien hij de eigendom deelde met ene Pieter Declercq, een mentaal gehandicapte onder curatele.
Ik vernam nadien niets meer van de eigenaar(s) tot ik in 2000 het besluit nam nog eens te pogen het perceel aan te kopen (ook al omdat ik voelde dat n.a.v. het tussen ons gerezen geschil Julien Vekeman niet zou aarzelen me een pad in de korf te zetten door te pogen het perceel aan te kopen…); via de registratie te Kruishoutem probeerde ik de huidige eigenaar(s) op te sporen, maar zij geraakten niet dichter dan Alois Matton uit Denderleeuw en zijn voorouders. Simpelweg door alle Mattons uit Dendeleeuw via het telefoonboek te noteren en op te bellen , lukte het mij wél – bij het eerste telefoontje was het al raak; alle vier de in het telefoonboek vermelde Mattons bleken trouwens kinderen van voormelde Alois. Zij wisten zelfs niet, dat zij eigenaar waren van het bewuste perceel!! Na een paar telefoontjes over en weer en enig onderhandelen over de prijs werd een akkoord bereikt voor 30.000 fr. De akte van aankoop werd getekend voor notaris Buys (Lede) op 24.10.2001.
 |
 |
 |
|
|
|
|
Laatste update maandag 06 september 2010
|
|
