|
 |
|

Het platteland kende nooit
veel mogelijkheden tot het beoefenen van bepaalde vormen van
volkscultuur. De contacten met de steden waren - althans tot het midden
van de 19de eeuw - zó schaars en oppervlakkig, dat de
doorstroming van nieuwe ideeën uitermate beperkt bleef. daarbij moet nog
vermeld dat de adel en de geestelijkheid alles in het werk stelden om de
afzondering van het platteland te bestendigen. Allerlei vormen van
volkscultuur werden nauwlettend gecontroleerd en eventueel zelfs
verboden. Zo met toneelopvoeringen die lange tijd werden geweerd.
Voldoende bekend
zijn de verbodsbepalingen op GEMENGDE ontspanning, publieke samenkomsten
en HERBERGbezoek.
De eventuele
ontspanningsmogelijkheden werden trouwens nog meer beperkt door het
afkondigen van een uniforme regeling i.v.m. wijkkermissen en door de
gevoelige vermindering (ten tijde van de keizer-koster Jozef II) in 1786
van het aantal feestdagen. De ontspanningsmogelijkheden voor de kleine
man, die door materiële en geestelijke armoede al zo beperkt waren,
verdwenen daardoor bijna helemaal. Alleen religieuze feesten, processies
en bedevaarten bleven nog over! De beperking van het aantal volkse
activiteiten moet des te erger zijn geweest omdat er zo goed als geen
andere mogelijkheden tot ontspanning waren: persoonlijke creativiteit of
vorming door lectuur van boeken, kranten of feuilletons was immers voor
de lagere klassen zo goed als uitgesloten. Niet alleen omdat het
onbetaalbaar was maar...omdat zo weinig mensen konden lezen. Voor alles
bleven de lagere klassen dan ook op mondelinge cultuuroverdracht
aangewezen.
Het volksleven van
weleer te
Munkzwalm
was toch b(l)oeiend. Na de eerste fusie van gemeenten bleef dit nog een
tijdje zo voortduren. Die ‘cultuur’ was maar zelden hoogstaand en
bleef beperkt tot landbouwfolklore, caféspelen en gezelligheidssport, een schampere poging
tot toneel en 'volksopvoeding' niet te na gesproken. Dat veranderde in (beperkte) mate toen
Marcel De Boe midden de jaren 1960-'70 zijn intrede deed in Munkzwalm. In en rond zijn
‘Zwalmmolen’ organiseerde hij tal van activiteiten - naast hoogstaande
ook
volkse…

Het Sint-Pietersvuur
Op de feestdag
van Sint Pieter leefde in Munkzwalm tot in de jaren 1960 nog deze
folklore, vooral op de wijk St.Pieters-ten-Berge. Bij het dansen rond
het vuur smeekten jong en oud:
"Vie' van Sinte
Pieter
geef ons nog 'n liter
geef ons nog 'n stoop
we zijn met een hele hoop,
Sinte Pieter, kom alhier
in ons ronde, in ons rond
in ons rond van plezier.
Hebde geen geld voor u n'hoed
koop 'n klakke koop 'n
klakke
Hebde geen geld voor u n'hoed
koop 'n klakke, 't is ook goed".
Als bezegeling van het Sint-Pietersvuur, eens het
vuur uitgedoofd, riep de vrolijke schare:
"Sinte Pieter zijn vier is uit! "

Omdat de
Zwalmmolen met de Zwalmrivier zowat het centrum van het ontluikend
streektoerisme werd - én vanaf de jaren 1960-'70 de toenemende
milieuvervuiling voor problemen begon te zorgen, werd een vereniging in
het leven geroepen, waarbij een aantal mensen rond De Boe actie ondernamen
om de overheid te stimuleren maatregelen te nemen... |
-meer
|

Er waren eens...
twee vorsers, ene Dr.Schoof (uit Willinghausen-Schwalmstadt, Duitsland)
en lic. Renaat Van de Zijpe (van Velzeke-Zottegem), die alles opzochten i.v.m.
de sprookjes van de gebroeders Grimm, die leefden in de omgeving van
Schwalmstadt-Kassel en Marburg. Het grootste deel van hun opzoekingen verrichten
ze in het land van Hessen, waar de sprookjes waren neergepend. Daar
ontdekten ze dat hun beide streken één iets gemeen hadden: elk een
riviertje met gelijkluidende naam: de Schwalm-de Zwalm. Een voorstel tot
nadere kennismaking tussen beide gemeenten werd al in 1971 goed onthaald, zowel
door de vereniging voor toerisme in Munkzwalm als door de
Schwalmer-Heimatbund in Schwalmstadt-Ziegenhain. Schwalmstadt is een
fusie van diverse dorpen, zoals Treysa, Ziegenhain (en nog 11 kleinere
dorpjes). Twee mensen van daar (Friauf, journalist bij de Hessische
Allgemeine, en Stümph, uitgever) brachten een eerste verkennend bezoek
aan Munkzwalm. Met hen werd een tegenbezoek van een Munkzwalmse
delegatie (bestaande uit schepen van Toerisme Frans Melkebeke, de
voorzitter van de VVV De Geyter en nog enkele andere) aan Schwalmstadt
t.g.v. de Hützel-kermis in augustus van dat jaar. Bij dat bezoek werden
o.a. 2 flessen water uit onze Zwalmbeek uitgegoten in de Schwalm ginder
- een originele geste, die door de Duitsers zeer werd geapprecieerd.
Omdat het Ijzeren Gordijn niet ver uit de buurt lag werd ook aan
Oost-Duitsland een bezoekje gebracht. In 1972 vond in Schwalmstadt de 'verlobung' tussen Munkzwalm en
Schwalmstadt plaats, in aanwezigheid van de resp. burgervaders Albert
Feliers en Helmut George. Het jaar daarop al vond in Munkzwalm de
ondertekening plaats van de oorkonde, waarin de nadruk werd gelegd
op vrede en verbroedering onder Europese landen, gemeenten en (vooral)
burgers. De Verbroedering, 'das Partnerschaft' was daarmee een feit. Het
gemeenschappelijk (verbroederings)comité werd voorgezeten door Helmut
George (burgemeester van Schwalmstadt) en Albert De Geyter (voorzitter
van de Munkzwalmse toeristische vereniging), bijgestaan door
gemeentebedienden Günter Grebe en Albert Vijls, die de post van
secretaris op zich namen. De jaren daarna onderhielden verenigingen uit beide gemeenten intensieve
betrekkingen: onze Chirojeugd ging er op bivak, voetbalploegen speelden
hier en ginder tegen elkaar, hun Jugend Blaasorchester speelde op onze
bierfeesten in Dikkele en onze fanfare speelde op de Hutzel Festzug,
families gingen over en weer op bezoek en logeerden bij hun gasten, (het
principe was dat de bezoekers bij gastfamilies logeerden, waar dat niet
kon werd er een hotel gelogeerd.), de fietsclub “De Zwalmstoempers” uit
Munkzwalm deed de trip Munkzwalm- Schwalmstadt twee maal per fiets
(525km), de motorvrienden reden er met een groep motorrijders naartoe.
Schilders van hier en ginder wisselen tentoonstellingen uit, wandelclubs
kwamen wandelen in Zwalm, de Europa-Union onderhield goede betrekkingen
en nog vele andere festiviteiten vonden plaats en vooral werd er veel
gefeest..."und ein Bier getrunken". Sedertdien hebben er nog steeds intensieve betrekkingen plaats tussen de
families waardoor onder die families echte vriendschapsbanden bestaan. De burgemeesters H. George, G.F. Huck en W Kroll – en A. Feliers, B.
Eeckhout waren de achtereenvolgende erevoorzitters. Vermeldenswaard i.v.m. Schwalmstadt is het feit dat de
inwoners der geboortestreek van de gebroeders Grimm het 'roodkapje' nog
steeds tot hun officiële klederdracht behoort... In 1983 werd het
10-jarig jubileum van deze verbroedering gevierd.
-meer |

- de Bolders
- de (Boog)schutters
- de ZWALMSTOEMPERS
|

De pomperijen der rederijkers
Omstreeks het
midden der 15de eeuw duikt een zonderling
verschijnsel op. Tot dan toe was de benaming in de
stadsrekeningen geweest ‘gesellen vande stede’, ‘gesellen
vander conste’, ‘gesellen vander esbatementen’ of iets
dergelijks. Plots komt hier en daar de benaming ‘gesellen
van der rethorike’ te voorschijn.
De Oudenaardse
stadsrekeningen vermeldden de ‘Ghesellen van der retorike’ voor de
eerste maal in 1441; in 1464 komt het woord voor het eerst voor in
Aalst.
Rederijkerkamers in Zwalm
Hundelgem - 'Eersugtige
Leerlingen en Iveraers', Retorica dat bloeyt Daer leefd en eendragt
groeyd (1797)
Munkzwalm -‘Konstlievende en ieversuchtige Jonkheyt van de wijk
St-Pieters-ten-Berghen’ (1771)
Nederzwalm -‘Rym-const-minnende jonkheyt’ (1754)
Roborst - ???? (1771) ???? (19de eeuw)
Rozebeke (118) -
De
Vereenigde’ (1787)
In Nederzwalm organiseerde het dramatisch gezelschap ‘Nut en Vermaak’ in
1880 een zang- en voordrachtwedstrijd, die een massa volk lokte.
Aan toneelspelen wordt in Munkzwalm allang
gedaan:
De
‘Konstlievende en ieversuchtige Jonkheyt’ van de wijk Sint
Pieters-ten-Berghe, verenigd onder het patroonschap van
Onze-Lieve-Vrouw van Carmel, speelt acht keer tussen 23 juni en 28
juli 1771 ‘Ildegerte’, een tragikomedie, gevolgd door ‘Hans den
Boer’, een klucht.
Bibliografie: ‘Le théâtre villageois en Flandre –
histoire, littérature, musique, religion, politique, meurs (d’après
des documents entièrement inédits), Eduard Vander Straeten (2ième
édition),
dlen 1 (1784) en 2 (1881) Brussel 1881, B 3550 RAR
‘Jaerboeken der aloude kamer van Rhetorike ‘Het Roosjen’ te Tielt (1862),
de Vlaeminck A.
‘Le Théâtre villageois en Flandre’, Van der Straeten Edm.
‘Verzameling argumenten’, gesch. door Edm. Van der Straeten - SAO
- de vereniging ‘De Zwalmzonen’
was al in 1917 actief. |
|
 |
De leden toen zoals op de foto te zien: Robert Gabriels,
Kamiel Eeckhoudt, Leopold Gabriels, Julien Van Der Haeghen,
Frans Pardon, Georges Van Huffel, Jozef Van Wambeke, Maurice
Gabriels, Frans Melkebeke, Georges Jooris en Maurice Van Huffel. |
|

Is
begin de jaren 1970 gegroeid uit de
toenmalige Chiro, waar ook al toneel gespeeld werd. Hubert
Henau werd toen aangezocht om de regie te verzorgen en
volgde met dat doel een cursus bij het
Algemeen Kristelijk
Vlaams Toneel. In 1976 werd overgeschakeld naar het
volwassenentoneel.
De eerste stukken, o.a. ‘Waar de sterre
bleef stille staan’, ‘Puntjes op de y’ en ‘De stijfkop’
werden opgevoerd
in het gezellige zaaltje van het klooster.
Met de bouw midden de jaren 1970, onder impuls van
pastoor Bosteels, van een parochiaal centrum, kreeg het socio-cultureel
leven in Munkzwalm nieuwe impulsen. De naam ‘Munckghesellen’ is het
resultaat van een ‘brainstormen’ van Henau samen met dr.Hans De Man op
een lange winteravond in 1976. Het eerste stuk ‘In geweten niet belast’
werd vertolkt door Luc De Vos, Luc Van Damme, Myriam De
Priester, Hilda
Balcaen, Sylvere Dufraimont en Willy Rogiers.
De acteurs in 1993 waren Raf Hoeckman, Stefaan Persoons (de
latere haarkapper), Peter Baert, Miel Roels, Eddy Becaus,
Antoine Van Caster, Griet De Naeyer, Hilde De Potter, Nadia
en Anja
Scherlippens en Lydie Marchand.
|
foto Hubert Henau DB 4.12.1993
|

foto 'Weekblad Plus' 9.12.1993 |
|
DE DORPSFANFARE
-
opgericht
onder impuls van Marcel De Boe,
meer |
| |
|
Het Parochiaal Centrum ‘DE ZWALUW’
Midden de jaren 1970-'80 werd onder
impuls van de toenmalige pastoor Ward Bosteels een parochiaal centrum
opgetrokken, waarin de christelijk geïnspireerde socio-culturele
organisaties voor hun activiteiten en festiviteiten terecht konden. Het
was het cultureel centrum avant-la-lettre van Munkzwalm, en tot lang na
de fusie ook van de fusiegemeente Zwalm.
|
|
HET VERENIGINGSLEVEN
de
Boerenbond:
Op 20 juli 1890 werd de 'Belgische
Boerenbond'gesticht - deze vereniging stelde zich
tot doel "enerzijds den godsdienstigen,
verstandelijken en maatschappelijken toestand zijner
leden te verbeteren, anderzijds hunne stoffelijke
belangen ter harte te nemen, om aldus een
christelijken, ontwikkelden en krachtigen
boerenstand te bekomen". Om dat doel te bekomen
richtte die Boerenbond overal te lande parochiale
Boerengilden op.
De Munkwalmse afdeling van de Boerenbond, die later de Landelijke Gilde zou gaan heten,
werd in 1920 opgericht door René Bousard.
|
|

1938
- Op de foto boven ziet men v.l.n.r.
zittend : Pius Van Oortegem, Charles De
Meyer, Omer Walraet (veldwachter), Victor Van
Audenhove, ?, Françis Melkebeke, ?, Fonteyne
en echtgenote, oud-burgemeester Kamiel De Backer,
Boudewijn De Pryck, ?, ?, De Geyter.
middenste rij: ?, ?, André Devenijns, Robert
Van Den Haute (oud-burgemeester), Dernau
(veldwachter), ?, René Hoebeke, ?, Emiel Van Den
Berghe, Richard Bekaert, ?, ?.
bovenste rij: ?, Marcel Van Wittenberghe,
Jozef De Meyer, Albert De Vriendt, ?, Kamiel
Eeckhout, ?, ?. |

1970 -
Op de foto bemerkt men v.l.n.r.:
Daniël Meerschaut, Frans
Melkebeke, Edgard De Temmerman, René De Visscher,
Gomar Weytens, Theophiel De Pauw, Alfons Haesevelde,
André Cnudde, André Delbeke,
Paul Watté, Jozef
Cornelis,
Luc Schotsaert, Albert
Feliers (burgemeester), Jos Vleeschauwers, Albert
Van Audenhove, André Hellebaut,
Armand Meersman,
Kamiel Ghesels en Armand Geurts.
|
|
Na de fusie van 1970 groepeerden de afdelingen uit
de deelgemeenten zich en had als het ware een
nieuwe stichting mét nieuw bestuur plaats.
|
|
de
Boerinnenbond
|
Onder impuls van pastoor De Waele in 1953 opgericht,
kreeg de vereniging als eerste voorzitster Elisah
Matthijs-Watté, die bijgestaan werd door
penningmeester-secretaresse
Martha Van Crombrugge-Melkebeke. Het eerste bestuur
bestond verder uit Julia Melkebeke, Josefien
Goeminne en Martha Van Der Haegen. Hun eerste
vergaderlokaal was het zgn.'Huizeke van Wannes' (zie
PATRIMONIUM).
De vereniging werd
nadien geleid door achtereenvolgend Marie-Paule
Petit, Paula Ockerman, diens dochter Linda Van
Wambeke en Rita De Naeyer.
Omdat de landbouwstiel
achteruitging, werden steeds meer arbeidersvrouwen
lid van de Boerinnenbond. Die veranderde in 1971
zijn naam in KVLV (Katholiek Verbond van Landelijke
Vrouwen). In 2003 telde de ve de vereniging 125
leden. |

Historische foto - de
KVLV 25 jaar (1978) |
|
|
|
|
|
|
 het
Davidsfonds:
Het Davidsfonds schoot in het Zwalmse wortel in Nederzwalm.
Destijds was het Casimir Baele die ermee begon. Zijn
afdeling telde van bij aanvang al 41 leden en 10 jaar later
72 ! Die Nederzwalmse afdeling werd opgedoekt in 1967. In
St-Denijs-Boekel was intussen kort na de bevrijding op
24.6.1944 ook met een afdeling gestart (61 leden).
In Munkzwalm
kwam er pas een autonoom werkende afdeling in 1958; men startte met 59 leden.
Op 4 april
1972 fuseerden de afdelingen van de diverse Munkzwalmse
deelgemeenten, waardoor het ledenaantal meteen steeg van 74 tot 106.
Het werkgebied strekte zich over de 12 Munkzwalmse
deelgemeenten uit. Ondanks een goede spreiding van de vertegenwoor-digingen uit de
diverse deelgemeenten en waardevolle activiteiten, beperkte de
eigenlijke werking zich tot enkele deelgemeenten en nam het aantal
bestuursleden gestaag af.
Dat zou later veranderen maar pas nadat in
1990 al in Nederzwalm een vernieuwde afdeling van wal was
gestoken, die succesvol bleek. Onder het voorzitterschap van
Jean-Marc Magherman werd toen ook in Munkzwalm een nieuwe
afdeling opgericht. |
|
|

Op de bovenstaande foto
bemerkt men o.a zuster Adelheid (5de van links) en
Marleen Van
Wildemeersch (uiterst rechts) |
 de KWB:
de KWB heeft zijn wortels in de jaren 1930.
Vanuit de vraag
naar een aangepast kader van de Katholieke Aktie voor Volwassenen
werden toen de eerste werkliedenbonden opgericht door oud-kajotters.
Het zou wel duren eer de Katholieke Werkliedenbond officieel erkend
werd door het ACW als een zelfstandige vormingsorganisatie voor
socio-culturele actie onder de arbeiders binnen het ACW. In de taal
van toen werd het doel van de KWB omschreven in drie punten: - vorming en verovering: herstel van de christelijke
levensopvatting en de algemene ontwikkeling van de arbeidersstand. - sociaal dienstbetoon met verwijzing naar het ACW en
het inrichten van eigen diensten. - vertegenwoordiging van de arbeiders ter verdediging
van hun culturele en familiale belangen. De Katholieke Werklieden Bond werd in Munkzwalm opgericht op
16 juli 1961 door Theophiel Van Gansbeke, Juul Van Damme,
Gerard Bombeke, Frans Melkebeke, Maurice De Raeve, Roger
Willems, Maurits Weyn, Michel Billemont, Emiel Clara en
Urbain Martens met als voornaamste doel werknemers een
vorming mee te geven, ze te informeren over actuele
problemen en hen sport- en ontspanningsmogelijkheden te
bieden. Na enkele jaren was dit met haar 126 leden de meest
bloeiende vereniging van Munkzwalm. In de beginfase werd er
weinig georganiseerd maar later was er de 3-jaarlijkse
Lourdes-bedevaart, de jaarlijkse ‘Zwaluwtrek’, organiseren
hoorzittingen (i.v.m. openbaar vervoer, milieu e.d.) enz. In
1976 verrloor de KWB door ‘allerlei’(?) omstandigheden heel
wat leden, maar door het aantrekken van nieuwe wijkmeesters,
de bouw van het Parochiaal Centrum werd de crisis
overwonnen. (aanvullen 11.4.1996).Huidige bestuur: Germain Ponchaut, Laurent Romeins, Lucien De Ruyver, Gerard
Bombeke, Nestor Petit, Laurant De Buck, André De Ruyver,
Marc Van Driessche, Jean-Paul Remue, Roger Van Den Berghe,
Luc Roels en Jozef Van De Casteele. De jaarlijkse Zwaluwtrek
is de meest recente verwezenlijking van de Munkzwalmse KWB,
weliswaar i.s.m. andere organisaties.
|
DE VOLKSDANSGROEP 'die
SUALME' |
|
HET
'ZWALMS ZOOPARK' van Erik Vekeman
|
Midden 1983 werd dit privé-initiatief plechtig opengesteld voor
het publiek. Na een jarenlange voorbereiding, in de
Krekelstraat, op een domein van ca 1 hectare, door Erik Vekeman
en een paar medewerkers, o.w. Willy Verlinden (een huisdokter
uit Wichelen) was het terrein klaargemaakt voor het huisvesten
van zo'n 200-tal inheemse dieren van allerlei pluimage - gaande
van het 'tamme' konijn, over leghennen en ezel, naar het hert en
everzwijn - te midden van een verzameling even inheemse bomen,
planten en kruiden langs een wandelpaadje dat omheen het 'park'
liep. |
|
| |
Door de strengere wet op het dierenwelzijn en de te grote
administratieve rompslomp die er mettertijd vereist werd moest Vekeman tenslotte in 1998? dit dierenpark sluiten... |
| |
SK MUNKZWALM
werd
opgericht in 1969. |
|
|
Laatste update
zaterdag 19 december 2009
|